Retro Marcel Desailly Koszulka – Legenda obrony z Ghany do Paryża

Kariera Marcela Desailly'ego rozpoczęła się w FC Nantes, gdzie debiutował jeszcze jako nastolatek w 1986 roku i błyskawicznie zwrócił uwagę swoim opanowaniem na pozycji środkowego obrońcy. To właśnie w Nantes nauczył się fundamentów francuskiej szkoły defensywnej, lecz prawdziwa eksplozja jego kariery nastąpiła w Olympique Marsylia. W 1993 roku, pod batutą Raymonda Goethalsa, Desailly podniósł nad głową pierwszy w historii francuskiego klubu Puchar Mistrzów, pokonując Milan w finale w Monachium. Ironia losu sprawiła, że niedługo później sam przeniósł się do Mediolanu, gdzie Fabio Capello ustawił go w defensywnej pomocy obok Demetrio Albertiniego. Sezon 1993/94 zakończył się dla niego drugim z rzędu triumfem w Lidze Mistrzów – tym razem w słynnym finale w Atenach, gdy Milan rozgromił Barcelonę 4:0. Desailly stał się tym samym pierwszym piłkarzem w historii, który zdobył ten puchar dwa razy z rzędu z różnymi klubami. Z Milanem zdobywał także Scudetto i kolejne trofea, przesuwając się stopniowo do roli centralnego obrońcy obok Paolo Maldiniego i Alessandra Costacurty. W 1998 roku przeniósł się do Chelsea Londyn, gdzie szybko otrzymał opaskę kapitana i poprowadził klub przez przełomowe lata na Stamford Bridge, zdobywając między innymi FA Cup w 2000 roku. Najjaśniejsze chwile przeżywał jednak w trykocie reprezentacji Francji – mistrzostwo świata 1998 na Stade de France, gdzie wygrał z Brazylią 3:0, oraz Euro 2000 w Holandii i Belgii, co uczyniło go częścią najlepszej drużyny narodowej tamtej dekady. Karierę zakończył w 2006 roku po epizodach w Katarze, ale jego dziedzictwo pozostało nienaruszone – 116 występów w kadrze, trzy bramki i status absolutnej legendy.

Trudno opowiedzieć historię Marcela Desailly'ego bez wspomnienia o ludziach, którzy ukształtowali go jako piłkarza. W Marsylii grał ramię w ramię z Didierem Deschampsem i Fabienem Bartheżem, tworząc trzon przyszłej mistrzowskiej Francji. W Milanie dołączył do mitycznej obrony złożonej z Paolo Maldiniego, Franco Baresiego, Alessandra Costacurty i Mauro Tassottiego – zespołu, który Capello uczynił niemal nieprzepuszczalnym. To Capello właśnie był trenerem, który w pełni wykorzystał wszechstronność Desailly'ego, ustawiając go raz w środku obrony, raz przed czwórką defensorów. W reprezentacji Francji jego partnerem w stoperskim duecie był Laurent Blanc, a tuż obok grali Lilian Thuram i Bixente Lizarazu – kwartet, który stał się fundamentem triumfu w 1998 roku pod wodzą Aimé Jacqueta. W ataku tej drużyny błyszczał Zinedine Zidane, którego Desailly chronił z tyłu z oddaniem starszego brata. W Chelsea współpracował z Gianlucą Viallim, Gianfranco Zolą i młodym Frankiem Lampardem, dzieląc się doświadczeniem z nowym pokoleniem. Wśród rywali, których respektował, byli Ronaldo, Romário i George Weah – napastnicy, którzy testowali jego klasę w największych pojedynkach europejskiego i światowego futbolu.

Retro Marcel Desailly koszulka to dla kolekcjonerów wyprawa przez kilka najbardziej kultowych projektów lat 90. i wczesnych 2000. Najbardziej poszukiwana jest jego czerwono-czarna koszulka AC Milan z sezonu 1993/94 produkcji Loto, z logo Mediolanum na piersi – to w niej podnosił Puchar Europy w Atenach. Równie cenne są wersje Adidasa z końcówki lat 90., które nosił podczas zwycięstw w Serie A, oraz wyjazdowa biała koszulka Milanu z subtelną grafiką, która do dziś wygląda nadzwyczaj nowocześnie. Granatowa koszulka Chelsea Umbro z sezonu 1998/99, z logo Autoglass, należy do najczęściej poszukiwanych przez fanów The Blues – Desailly nosił ją z numerem 6 i opaską kapitana. Retro Marcel Desailly koszulka reprezentacji Francji z World Cup 1998 produkcji Adidasa, z trzema gwiazdkami na rękawie i ikonicznym galijskim kogutem, to absolutny święty graal kolekcjonerstwa francuskiego futbolu. Pamiętne są też wersje z Euro 2000 oraz późniejsza biała koszulka wyjazdowa Francji ze złotą gwiazdą mistrza świata. Każda z tych koszulek ma własną estetykę – od minimalistycznych, eleganckich krojów Loto po bardziej krzykliwe wzornictwo Umbro – i każda przywołuje konkretny moment kariery obrońcy z Akry.