Retro koszulki Hearts – bordowy kolor Tynecastle

Hearts powstali w 1874, przyjmując nazwę od popularnej edynburskiej sali tanecznej Heart of Midlothian, która sama została nazwana od historycznego więzienia Old Tolbooth w sercu miasta. Klub szybko ugruntował swoją pozycję jako siła szkockiego futbolu, zdobywając pierwsze mistrzostwo ligi w 1895 i powtarzając sukces w 1897, co utrwaliło jego wczesną reputację pretendenta do tytułów.

Największa era klubu przypadła na późne lata 1950s i wczesne lata 1960s. Pod wodzą menedżera Tommy'ego Walkera Hearts grali jeden z najbardziej ekscytujących futboli, jakie kiedykolwiek widziała Szkocja. Sezon 1957-58 był nadzwyczajny – Hearts zostali mistrzami z ówczesnym rekordem 62 punktów, strzelając 132 gole w 34 meczach ligowych. Zawodnicy tacy jak Willie Bauld, Alfie Conn Sr. i Jimmy Wardhaugh – znani wspólnie jako Terrible Trio – terroryzowali obrony w całym kraju. Drugi tytuł przyszedł w 1959-60 i przez pewien czas Hearts byli prawdziwymi gigantami brytyjskiej gry.

Derby Edynburga z Hibernian definiują ogromną część tożsamości klubu. Ta rywalizacja to jedne z wielkich miejskich derbów futbolu, w których prawo do przechwałek znaczy wszystko dla kibiców po obu stronach Gorgie i Leith. Historyczne zwycięstwa derbowe, w tym słynne rozgromienie Hibs 5-0, długo żyją w zbiorowej pamięci.

Lata 1990s przyniosły inny rodzaj rozczarowań. Hearts kilkakrotnie kończyli ligę jako wicemistrzowie i zasłynęli – lub zyskali złą sławę – z minimalnie przegranych szans. Wyścigi o tytuł w 1985-86 i 1997-98, oba boleśnie przegrane w ostatnim dniu sezonu, przeszły do folkloru szkockiego futbolu jako przestrogi o tym, co mogło się wydarzyć.

Nowsze dekady przyniosły poważny kryzys finansowy. Hearts weszli w administrację w 2013 i spadli do Championship w 2014. Klub został jednak uratowany po odejściu litewskiego właściciela Vladimira Romanova oraz dzięki niezwykłej interwencji Ann Budge i fundacji kibicowskiej Foundation of Hearts, którzy kupili klub i poprowadzili go z powrotem ku stabilności. Awans pod wodzą Robbiego Neilsona przywrócił Hearts do Premiership, a od tego czasu klub ponownie ugruntował pozycję siły najwyższej ligi, docierając do finału Pucharu Szkocji 2022 i rywalizując w europejskim futbolu. Tynecastle zostało przebudowane w kompaktowy, nowoczesny stadion, który zachował każdą cząstkę swojej onieśmielającej atmosfery.

Hearts przez dekady wychowali i przyciągnęli jedne z największych talentów szkockiego futbolu. Dave Mackay jest być może największym zawodnikiem, który nosił bordową koszulkę – kolosem środka pola, który później został legendą Tottenham Hotspur i Derby County, choć jego korzenie były mocno osadzone na Tynecastle. Twardy, techniczny i urodzony zwycięzca, Mackay uosabiał to, czym byli Hearts.

Terrible Trio w składzie Willie Bauld, Alfie Conn Sr. i Jimmy Wardhaugh pozostają legendami innej epoki – trzema napastnikami, którzy idealnie się uzupełniali i napędzali Hearts w ich złotym wieku. Szczególnie Bauld, 'The King of Hearts', jest czczony jako jeden z najlepszych środkowych napastników, jakich wydała Szkocja.

John Robertson to największy bohater ery nowoczesnej. Płodny strzelec, który najlepsze lata kariery spędził na Tynecastle, Robertson zdobył dla klubu ponad 300 goli w dwóch okresach gry i stał się kultowym bohaterem ogromnego formatu. Jego gole utrzymywały Hearts w rywalizacji przez wymagające lata 1980s i 1990s. Gary Mackay, kolejny wychowanek, służył klubowi wyjątkowo przez ponad dekadę i jest pamiętany za słynnego gola dla Szkocji przeciwko Bułgarii, który niezamierzenie pomógł Republice Irlandii zakwalifikować się do Euro 1988.

Craig Levein i Gary Naysmith służyli wzorowo jako obrońcy, a zagraniczni gracze tacy jak Stéphane Adam – strzelec dwóch goli w pamiętnym zwycięstwie w finale Pucharu Szkocji 1998 – natychmiast zdobyli serca kibiców. W ostatnich latach Liam Boyce i Lawrence Shankland z wyróżnieniem kontynuowali strzelecką tradycję.

Retro koszulka Hearts jest jedną z najbardziej charakterystycznych w szkockim futbolu – ten głęboki, bogaty bordowy kolor z białymi akcentami jest natychmiast rozpoznawalny i przez ponad stulecie zmienił się bardzo niewiele. Sama konsekwencja palety barw jest powodem do dumy dla kibiców, którzy widzą w niej znak tradycji i tożsamości.

Koszulki z późnych lat 1970s i 1980s mają szczególny nostalgiczny urok, z odważnymi, masywnymi projektami epoki, gdy Admiral, a później Umbro dostarczali klasyczne kroje. Koszulki z lat 1980s niosły pewność klubu mocno rywalizującego w Premier Division, a ich proste bordowe projekty z białymi prążkami lub wykończeniem są dziś bardzo cenione przez kolekcjonerów.

Lata 1990s przyniosły nazwy sponsorów na koszulkę – między innymi Strongbow i McEwan's Lager – a koszulki z tej dekady noszą estetyczne znaki epoki: cieniowane wzory, fakturowane tkaniny i czasem odważne wybory wyjazdowe w bieli lub złocie. Koszulka zwycięzców Pucharu Szkocji 1998 ma szczególną wartość kolekcjonerską ze względu na trofeum, którego była świadkiem.

W latach 2000s producenci tacy jak Umbro, a później Joma, tworzyli koszulki łączące tradycję z nowoczesnymi tkaninami sportowymi. Koszulki wyjazdowe z tego okresu, czasem z granatem lub szarością jako kolorem bazowym, są coraz bardziej poszukiwane. Dzięki 59 retro koszulkom Hearts dostępnym w naszym sklepie kolekcjonerzy mogą znaleźć egzemplarze z wielu dekad, od klasycznych krojów z lat 1980s po projekty z końca lat 1990s z ery mistrzowskiej.