Retro Nicolas Anelka Koszulka – Enigmatyczny Francuski Napastnik

Kariera Nicolasa Anelki przypomina piłkarską odyseję, obejmującą niemal wszystkie najważniejsze ligi świata. Błyskawicznie zaistniał w Arsenalu pod wodzą Arsène'a Wengera, przychodząc z Paris Saint-Germain jako surowy nastolatek w 1997 roku. Na Highbury był prawdziwym objawieniem – szybki, skuteczny i absolutnie bezlitosny. Odegrał kluczową rolę w zdobyciu przez Arsenal Dubletu w sezonie 1997–98, tworząc niszczycielski duet z Dennisem Bergkampem i zdobywając kluczowe bramki. Jego występy przyniosły mu nagrodę PFA dla Młodego Piłkarza Roku i zwróciły uwagę europejskiej elity.

W 1999 roku Real Madryt zapłacił za niego 22,3 miliona funtów – rekord świata w tamtym czasie – jednak jego pobyt na Bernabéu był krótki i w dużej mierze nieudany. Nastąpiły wypożyczenia do Paris Saint-Germain i Liverpoolu, zanim Manchester City wydał 13 milionów funtów, by sprowadzić go na Maine Road w 2002 roku. W City odzyskał najlepszą formę, regularnie trafiając do siatki i przypominając światu o swojej ogromnej klasie.

Bolton Wanderers to być może najbardziej niedoceniany rozdział jego kariery. Pod wodzą Sama Allardyce'a Anelka rozkwitł, kończąc sezon 2005–06 jako współlider klasyfikacji strzelców Premier League z 19 golami – dorobek, który na nowo rozbudził zainteresowanie najlepszych klubów. Następnie trafił do Fenerbahçe i Chelsea, a to właśnie na Stamford Bridge zdobył swoje najważniejsze indywidualne wyróżnienie: Złoty But Premier League w sezonie 2008–09 z 19 golami, pomagając Chelsea zakończyć rozgrywki na drugiej pozycji. Jego występy w tamtym roku dorównywały najlepszym napastnikom w Europie.

Później grał w Shanghai Shenhua, Juventusie, West Bromwich Albion i Mumbai City. Najniższy punkt jego kariery reprezentacyjnej nastąpił podczas Mistrzostw Świata 2010, gdy został odesłany do domu z drużyny Francji po donieseniach o kłótni z trenerem Raymondem Domenechem – skandal, który wstrząsnął francuskim futbolem. Mimo kontrowersji, jego dorobek reprezentacyjny – 69 meczów i 14 goli dla Francji – świadczy o graczu najwyższej klasy.

Karierę Anelki kształtował niezwykły zestaw współpracowników, trenerów i rywali. W Arsenalu Arsène Wenger był ojcowską postacią, która pierwsza w niego uwierzyła i dała mu platformę do rozkwitu. Partnerstwo z Dennisem Bergkampem było niemal telepatyczne – wizja Holendra doskonale uzupełniała wybuchowe wbiegi Anelki za linię obrony. Patrick Vieira i Thierry Henry, rodacy na Highbury, byli bliskimi sprzymierzeńcami w tych formacyjnych latach.

W Chelsea pracował z José Mourinho i późniejszym Luizem Felipe Scolari, ale to pod wodzą Guusa Hiddinka osiągnął formę, która przyniosła mu Złoty But – w czym dzielnie wspierali go Frank Lampard, Didier Drogba i Michael Ballack w pomocy. Chemia z Drogbą – dwoma potężnymi, inteligentnymi napastnikami – dawała Chelsea prawdziwą głębię w ataku.

W reprezentacji Francji Anelka grał u boku Zinedine'a Zidane'a, Thierry'ego Henry'ego i Davida Trezegueta – być może najbardziej utalentowanego pokolenia atakujących w historii Francji. Jego rywalizacja i sporadyczne tarcia z Henrym były szeroko komentowane, dodając kolejną warstwę intrygi do jego reprezentacyjnej historii. Trenerzy tacy jak Aimé Jacquet i Roger Lemerre polegali na nim w kluczowych momentach, rozumiejąc, że jego szybkość i bezpośredniość oferowały coś, czego żaden inny francuski napastnik nie potrafił powtórzyć.

Rynek retro koszulek Nicolasa Anelki obejmuje kilka kultowych strojów z różnych epok jego kariery. Najbardziej poszukiwaną przez kolekcjonerów jest bez wątpienia domowa koszulka Arsenalu z końca lat 90. – klasyczny czerwono-biały projekt Adidasa noszony podczas Dubletu w sezonie 1997–98. Widok nazwiska i numeru Anelki na tej koszulce przenosi kibiców z powrotem do jednego z najbardziej ekscytujących piłkarskich spektakli, jakie Highbury kiedykolwiek gościło.

Biały strój Realu Madryt z lat 1999–2000 ma swój własny prestiż, mimo burzliwego pobytu Anelki w tym klubie – już choćby ze względu na majestat kojarzony z Los Blancos. Koszulki Manchesteru City z początku lat 2000., w charakterystycznym jasnym błękicie klubu, zyskują coraz większą popularność wraz z nostalgicznym docenieniem tamtej ery.

Jednak to domowa koszulka Chelsea z sezonu 2008–09 – ze sponsorem Samsung, w głębokim odcieniu błękitu – ma szczególne znaczenie dla kolekcjonerów pamiętających kampanię Złotego Buta. Retro koszulka Nicolasa Anelki w barwach Chelsea, z jego kultowym numerem 39, to prawdziwy kawałek historii Premier League. Białe koszulki Boltona marki Reebok z połowy lat 2000. to kultowe przedmioty dla tych, którzy doceniają niedoceniany rozdział jego kariery na Reebok Stadium.