Retro Robert Pires Koszulka – Francuski Wirtuoz w Czerwieni Arsenalu

Kariera Roberta Piresa to opowieść o cierpliwości, talencie i triumfie. Swoje pierwsze profesjonalne kroki stawiał w FC Metz, gdzie debiutował w 1992 roku i szybko stał się jednym z najjaśniejszych punktów drużyny. To właśnie z Metz w sezonie 1995/96 zdobył Puchar Ligi Francuskiej, co było jego pierwszym znaczącym trofeum. Jego występy zwróciły uwagę reprezentacji Francji, do której został powołany w 1996 roku. W 1998 roku przeniósł się do Olympique Marsylia, gdzie spędził dwa sezony, dochodząc z drużyną do finału Pucharu UEFA w 1999 roku. Choć Marsylia nie zdobyła trofeów ligowych, to właśnie tam Pires dojrzał jako piłkarz światowej klasy. Prawdziwy przełom przyszedł latem 2000 roku, gdy Arsène Wenger sprowadził go do Arsenalu za 6 milionów funtów. Początki w Londynie były trudne – Pires musiał przyzwyczaić się do fizyczności Premier League. Jednak już w sezonie 2001/02 zachwycił świat, zdobywając mistrzostwo Anglii i Puchar Anglii, oraz został wybrany Piłkarzem Roku FWA. Najbardziej niezwykły moment jego kariery to udział w niezwyciężonym sezonie 2003/04, gdy Arsenal przeszedł przez całą Premier League bez porażki – wyczyn niespotykany w erze nowożytnej. Pires zdobył wtedy 14 bramek i był kluczową postacią drużyny zwanej The Invincibles. Z reprezentacją Francji świętował zwycięstwo w Mistrzostwach Świata 1998 i Mistrzostwach Europy 2000. Karierę kontynuował później w Villarreal i Aston Villi, dodając do swojego CV występy w Lidze Mistrzów aż do późnej trzydziestki. Kontrowersyjny moment? Słynny rzut karny przeciwko Manchesterowi City w 2005 roku, gdy razem z Thierrym Henrym próbował powtórzyć trick Cruyffa – zakończony spektakularną wpadką.

Kariera Roberta Piresa była głęboko spleciona z postaciami, które ukształtowały jego talent. W Metz pracował pod okiem Joëla Mullera, który dostrzegł w młodym skrzydłowym ogromny potencjał. W Olympique Marsylii grał obok Laurenta Blanca i Christophe'a Dugarry'ego, ucząc się gry na najwyższym poziomie. Jednak prawdziwą rewolucję w jego karierze przyniósł Arsène Wenger – francuski menedżer Arsenalu, który zbudował wokół Piresa jedną z najsłynniejszych drużyn w historii angielskiego futbolu. W Londynie Pires tworzył magiczny tercet z Thierrym Henrym i Dennisem Bergkampem – ich zrozumienie na boisku było niemal telepatyczne. Patrick Vieira w środku pola dostarczał mu piłki, Ashley Cole z lewej obrony wspierał ataki, a Sol Campbell stanowił zaporę z tyłu. Rywale? Pires zapisał się w pamięci kibiców niezliczonymi pojedynkami z Royem Keane'em z Manchesteru United, Stevenem Gerrardem z Liverpoolu i Chelseą prowadzoną przez José Mourinho. Z reprezentacją Francji występował u boku Zinédine'a Zidane'a, Didiera Deschampsa i Marcela Desailly'ego, zdobywając najważniejsze trofea w światowym futbolu. Każdy z tych ludzi pozostawił ślad na jego stylu i osobowości.

Koszulki, które nosił Robert Pires, to dziś prawdziwe perły kolekcjonerskie. Najbardziej poszukiwana to oczywiście czerwono-biała koszulka Arsenalu z sezonu 2003/04, gdy klub zdobył tytuł niepokonanych mistrzów. Wyprodukowana przez Nike, z napisem O2 na piersi i numerem 7 na plecach, stanowi święty Graal kolekcjonerów Premier League. Niemal równie cenna jest jego koszulka z sezonu 2001/02, kiedy Arsenal zdobył dublet – charakterystyczna z herbem klubu z napisem 'Victoria Concordia Crescit' i sponsorem Sega/Dreamcast. Trzecia, żółto-niebieska wyjazdowa koszulka Arsenalu, w której Pires zdobył wiele bramek na trudnych wyjazdach, jest dziś rzadkością na rynku. Z okresu Marsylii poszukiwana jest biała koszulka z herbem OM, w której Pires dotarł do finału Pucharu UEFA w 1999. Z reprezentacji Francji najbardziej kultową pozostaje granatowa koszulka Adidas z Mistrzostw Świata 1998 z trzema gwiazdami i kogutem na piersi. Retro Robert Pires koszulka z Metz – w bordowo-białych barwach – to absolutna rzadkość, ceniona przez koneserów francuskiego futbolu lat 90. Każda z tych koszulek opowiada inną historię.