Retro Takefusa Kubo Koszulka – Droga Japońskiego Messiego

Historia Takefusy Kubo to opowieść pełna zwrotów akcji. Zaczęła się w słynnej akademii La Masia FC Barcelony, do której trafił już jako dziewięcioletni chłopiec. Spędził tam trzy lata, błyskając talentem na każdym treningu, jednak gdy FIFA ukarała katalońską akademię za naruszenie zasad transferu nieletnich, młody Take musiał wrócić do Japonii. Wówczas trafił do akademii FC Tokyo, gdzie w wieku zaledwie 15 lat i 5 miesięcy zadebiutował w drugiej drużynie, stając się najmłodszym profesjonalnym piłkarzem w historii japońskiej piłki. Wypożyczenie do Yokohama F. Marinos pozwoliło mu nabrać ogrania, a powrót do FC Tokyo zaowocował występami w J1 League, które ostatecznie ściągnęły na niego uwagę Realu Madryt. Transfer do Madrytu w 2019 roku był medialnym wydarzeniem, ale wymagał cierpliwości – Kubo nigdy nie zagrał oficjalnego meczu w pierwszym składzie Realu, za to przeszedł serię wypożyczeń: Mallorca, Villarreal, Getafe i ponownie Mallorca. Każdy z tych klubów dał mu coś innego – w Mallorce odzyskał radość z gry, w Villarreal poznał europejskie puchary, a w Getafe nauczył się walki w trudnym, defensywnym futbolu. Punktem zwrotnym okazał się transfer do Realu Sociedad w 2022 roku, gdzie pod okiem Imanola Alguacila Kubo rozkwitł jako prawoskrzydłowy. Pomógł baskijskiemu klubowi wrócić do Ligi Mistrzów po dekadzie nieobecności, strzelając kluczowe bramki i zachwycając dryblingiem. W reprezentacji Japonii błyszczał na Mistrzostwach Świata 2022 w Katarze, gdy Samuraje pokonali Niemcy i Hiszpanię, choć odpadli w 1/8 finału po dramatycznych rzutach karnych z Chorwacją. Każdy z tych etapów to inna twarz tego samego, fascynującego piłkarza.

Karierę Takefusy Kubo kształtowali ludzie, których nazwiska brzmią jak legenda futbolu. Pierwszym wzorem był sam Lionel Messi, którego treningi mały Take obserwował na boiskach La Masii w Barcelonie, ucząc się techniki od najlepszego. W Realu Madryt trenował u boku Karima Benzemy, Luki Modricia i Toniego Kroosa, choć barierą okazał się Zinedine Zidane, który nie dostrzegał dla niego miejsca w pierwszej drużynie. W Mallorce kluczową postacią był trener Vicente Moreno, który zaufał młodemu Japończykowi i dał mu pełną swobodę kreacji. W Villarreal partnerem był doświadczony Gerard Moreno, a rywalem o miejsce na skrzydle – Yeremy Pino. W Getafe pod surowym okiem Quique Sáncheza Floresa nauczył się dyscypliny taktycznej, której wcześniej brakowało w jego grze. Najważniejszym mentorem stał się jednak Imanol Alguacil w Realu Sociedad – baskijski szkoleniowiec zbudował drużynę wokół jego talentu. W reprezentacji Japonii grał z Wataru Endō, Daichim Kamadą i Ritsu Dōanem, tworząc jedno z najciekawszych pokoleń w historii Samurajów. Rywalami na skrzydłach La Liga byli zaś Vinícius Júnior i Lamine Yamal – dwóch graczy, z którymi nieustannie jest porównywany.

Koszulki, w których grał Takefusa Kubo, to prawdziwa skarbnica dla kolekcjonerów ceniących azjatycki rozdział europejskiej piłki. Kibice najczęściej poszukują białej koszulki Realu Madryt z sezonu 2019/2020 z numerem, który formalnie nigdy nie pojawił się na boiskach Bernabéu, oraz pomarańczowo-czarnych koszulek Mallorki z lat 2019/2020 i 2021/2022, w których strzelił swoje pierwsze gole w La Liga. Żółta koszulka Villarrealu z sezonu 2020/2021, w której debiutował w europejskich pucharach, to kolejny obiekt pożądania, podobnie jak granatowa koszulka Getafe z drobnym haftem klubowego herbu. Najbardziej ikoniczna pozostaje jednak biało-niebieska, pasiasta koszulka Realu Sociedad – klasyczny wzór, który Kubo nosi z numerem 7 lub 14, w zależności od sezonu. Retro Takefusa Kubo koszulka reprezentacji Japonii, z charakterystycznym ciemnoniebieskim kolorem „Samurai Blue” i wzorem origami z mundialu 2022, to prawdziwa perła – w tej koszulce strzelił bramkę Hiszpanii, jeden z najważniejszych goli w historii japońskiego futbolu.