Retro Al Ahly Koszulka – Najbardziej Utytułowany Klub Afryki

Historia Al Ahly zaczyna się 24 kwietnia 1907 roku, kiedy klub został założony przez egipskich studentów jako pierwsza instytucja sportowa stworzona wyraźnie dla rdzennych Egipcjan w erze brytyjskiej okupacji. Omar Lotfi, założyciel klubu, postrzegał Al Ahly jako narzędzie narodowej dumy, i to polityczne DNA nigdy nie wygasło. Wczesne dekady widziały dominację klubu w piłce nożnej Kairu, ale to powstanie Egipskiej Premier League w sezonie 1948–49 prawdziwie uwolniło apetyt Al Ahly na trofea. Klub wygrał ten inauguracyjny tytuł i od tego czasu zdobywał ligowe trofeum rekordową, niespotykaną liczbę razy, znacznie więcej niż jakikolwiek inny egipski klub. Krajowo jedynym prawdziwym rywalem Al Ahly zawsze był Zamalek, a Derby Kairu są regularnie wymieniane jako jeden z najbardziej intensywnych i niebezpiecznych meczów piłkarskich na Ziemi, wymagający zagranicznych sędziów i ciężkiej ochrony. Kontynentalnie Al Ahly jest w lidze sam dla siebie. Klub wygrał Ligę Mistrzów CAF rekordową liczbę razy, ze złotymi erami pod trenerami takimi jak Manuel José w latach 2000., który poprowadził klub do czterech afrykańskich koron. Zawodnicy jak Mohamed Aboutrika stali się kontynentalnymi ikonami, strzelając decydujące gole w finałach przeciwko takim drużynom jak Étoile du Sahel czy CS Sfaxien. Klub został wybrany Klubem Stulecia CAF w 2000 roku, co było odpowiednim hołdem dla jego dominacji. Niedawno, pod wodzą Pitso Mosimane i jego następców, Al Ahly kontynuował afrykańskie panowanie, jednocześnie kończąc na podium Klubowych Mistrzostw Świata FIFA, pokonując Palmeiras i zajmując trzecie miejsce w 2020 roku. Przez wojny, rewolucje i tragiczną katastrofę w Port Saidzie w 2012 roku, czerwona koszulka Al Ahly pozostała symbolem odporności i niezłomnej egipskiej dumy.

Lista legend, które zakładały koszulkę Al Ahly, czyta się jak spis afrykańskiej piłkarskiej arystokracji. Mahmoud El Khatib, czule nazywany 'Bibo', jest powszechnie uważany za największego egipskiego piłkarza wszech czasów i człowieka jednego klubu, którego elegancja zdefiniowała lata 70. i 80. Później został prezesem klubu, cementując swoją dożywotnią więź z Al Ahly. Hossam Hassan i jego brat bliźniak Ibrahim byli płodnymi siłami w latach 80. i 90., a Hossam stał się rekordowym strzelcem Egiptu zarówno w klubie, jak i reprezentacji. Mohamed Aboutrika, być może najbardziej ukochana postać współczesnej egipskiej piłki, zdefiniował lata 2000. swoją inteligencją, pokorą i kluczowymi golami w finałach Ligi Mistrzów CAF – jego koszulka pozostaje jedną z najbardziej poszukiwanych wśród kolekcjonerów. Wael Gomaa kotwiczył obronę w tej samej złotej erze, podczas gdy Mohamed Barakat i Emad Moteab dostarczali goli. W bramce Essam El-Hadary stał się kontynentalną ikoną, ostatecznie grając na Mistrzostwach Świata w wieku 45 lat. Niedawno Mohamed Sherif, Mohamed El Shenawy i Hussein El Shahat kontynuowali tę tradycję. Trenerzy także kształtowali tożsamość klubu, od legendarnego Mahmouda El Gohary'ego, przez dynastię czterech tytułów Manuela Joségo, aż po nowoczesne kontynentalne podboje Pitso Mosimane.

Retro koszulka Al Ahly jest natychmiast rozpoznawalna: głęboka, śmiała czerwień, zazwyczaj zestawiona z białymi spodenkami i czerwonymi getrami, często z kultowym herbem orła klubu. Przez dekady projekt pięknie ewoluował. Koszulki z lat 70. i 80. miały proste dekolty w serek i minimalne detale, klasyczne wzorce od producentów takich jak Adidas. Lata 90. przyniosły wprowadzenie bardziej skomplikowanych wzorów, z cieniowanymi pasami i odważniejszymi kołnierzami, często produkowanymi przez Umbro, a później Adidas. Wczesne lata 2000. zapoczątkowały erę Aboutriki, ze smukłymi krojami i prominentnymi sponsorami od telekomunikacyjnych gigantów jak Vodafone i Etisalat – te koszulki, noszone podczas wielu triumfów w Lidze Mistrzów, są szczególnie cenione przez kolekcjonerów. Puma i Adidas oba wyprodukowały pamiętne koszulki w latach 2010., w tym projekty inspirowane stuleciem. Kolekcjonerzy szczególnie poszukują koszulek zwycięskich w Lidze Mistrzów z lat 2005, 2006, 2008 i 2012, a także wszystkiego związanego z czasami gry El Khatiba. Egzemplarze noszone w meczach z kontynentalnych finałów osiągają poważne ceny na światowym rynku retro.