Retro koszulki Preston North End – Oryginalni Invincibles

Historia Preston North End jest nierozerwalnie związana z historią samego futbolu. Gdy William Sudell, wizjonerski wczesny prezes klubu, pomógł doprowadzić do powstania Football League w 1888 roku, wiedział, że jego drużyna Preston była już o klasę przed konkurencją. Ten pierwszy sezon udowodnił to bezlitośnie: Preston rozegrał 22 mecze bez porażki, wygrał ligę przewagą 11 punktów i pokonał Wolverhampton Wanderers 3–0 w finale FA Cup. Narodzili się „Invincibles”, a ich legenda nigdy nie przygasła.

Utrzymali tytuł w kolejnym sezonie 1889–90, umacniając swoją pozycję dominującej siły wczesnego angielskiego futbolu. W kolejnych latach klub dotarł do czterech następnych finałów FA Cup – 1888, 1922, 1937 i 1954 – by ostatecznie ponownie wznieść trofeum w 1938 roku, pokonując Huddersfield Town 1–0 na Wembley dzięki rzutowi karnemu George’a Mutcha w dogrywce, co pozostaje jednym z najcenniejszych wspomnień Deepdale.

Powojenna era przyniosła złote pokolenie. Preston zajęło drugie miejsce w First Division w 1952–53 i ponownie w 1957–58, a także dotarło do finału FA Cup w 1954 i 1964 roku. Finał z 1964 roku przeciwko West Ham United zakończył się bólem serca, porażką 3–2, ale podkreślił, że Preston wciąż było siłą najwyższej klasy rozgrywkowej.

Spadek z najwyższej ligi w 1961 roku rozpoczął długą, trudną drogę. Preston dryfowało między dywizjami, spędzając nawet czas na czwartym poziomie w latach 1980s – co było niemal niewyobrażalne dla klubu o takiej randze. Deepdale zostało jednak przekształcone w latach 1990s w stadion z miejscami siedzącymi, jeden z najbardziej klimatycznych i pieczołowicie utrzymanych obiektów poza Premier League.

Koniec lat 1990s przyniósł nadzieję. Pod wodzą Davida Moyesa Preston wygrało Third Division w 1996 roku oraz Second Division w 2000 roku, docierając do finału baraży First Division na Millennium Stadium w Cardiff. Bolesna porażka z Bolton Wanderers odebrała im powrót do elity, który wydawał się tak bliski. Klub przez znaczną część 21st century pozostawał w Championship – drugiej lidze – zawsze obiecujący, czasem boleśnie rozczarowujący, ale nigdy bez tego niepowtarzalnego poczucia uśpionego giganta.

Żadne nazwisko nie góruje nad Deepdale bardziej niż Tom Finney. „Preston Plumber” – tak nazywany, ponieważ przez całą karierę piłkarską prowadził swój biznes hydrauliczny – jest powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych angielskich piłkarzy 20th century. W latach 1946–1960 Finney rozegrał dla Preston 433 mecze ligowe, strzelając 187 goli. Mógł grać na obu skrzydłach lub jako środkowy napastnik i dwukrotnie został wybrany Football Writers' Footballer of the Year. W przeciwieństwie do wielu współczesnych sobie zawodników Finney pozostał wierny Preston przez całą karierę, odrzucając lukratywną ofertę włoskiego klubu Palermo. Przed Deepdale stoi jego brązowy pomnik; to najbardziej trwały symbol klubu.

Przed Finneyem był Johnny Goodall – jeden z pierwszych prawdziwie profesjonalnych piłkarzy, kluczowa postać drużyny Invincibles i zawodnik, który pomógł zdefiniować rolę środkowego napastnika. Nick Ross był kolejną ostoją Invincibles, dominującym bocznym obrońcą w erze, gdy defensywna doskonałość należała do rzadkości.

Bill Shankly – tak, ten Bill Shankly – rozegrał dla Preston 297 meczów w latach 1933–1949, zanim przekształcił Liverpool w dynastię. Jego taktyczna inteligencja była widoczna już w latach spędzonych w Preston, a później prowadził klub jako menedżer w latach 1949–1951.

Howard Kendall, który jako menedżer miał stać się legendą Evertonu, grał dla Preston w latach 1960s. Alex James, genialny szkocki rozgrywający, który później stał się kreatywnym sercem Arsenalu w jego złotej erze lat 1930s, rozpoczął karierę w Preston. W nowszych czasach David Beckham odbył wypożyczenie na Deepdale w 2001 roku, notując 5 występów podczas odzyskiwania rytmu meczowego – osobliwy przypis, który zachwycił kibiców. Kevin Kilbane wnosił energię i zaangażowanie w latach 1990s, a bramkarska dynastia Alan Kelly – ojciec i syn – objęła dekady historii Preston.

Tradycyjne barwy Preston North End to białe koszulki i granatowe spodenki, zestawienie, które pozostawało uspokajająco konsekwentne przez znacznie ponad wiek futbolu. Prostota białej koszulki domowej jest częścią jej uroku – jest czysta, klasyczna i niesie ciężar oryginalnych Invincibles bez potrzeby ozdób.

Koszulki z epoki edwardiańskiej i przedwojennej były ciężkimi bawełnianymi modelami ze sznurowanymi kołnierzykami, głęboko przywołującymi najwcześniejszą profesjonalną erę futbolu. Koszulki z czasów Toma Finneya z późnych lat 1940s i 1950s należą do najbardziej cenionych przez kolekcjonerów – zaokrąglone kołnierzyki, gruby bawełniany splot oraz stonowana biel z niebieskim wykończeniem przywołują okres, gdy Preston było realnym kandydatem do tytułu.

Lata 1960s i 1970s przyniosły materiały syntetyczne oraz odważniejsze projekty, w tym atrakcyjne wyjazdowe koszulki w głębszym odcieniu niebieskiego i okazjonalne pasy. Lata 1980s, podobnie jak w przypadku wielu klubów, przyniosły projekty śmiałe – a czasem wprawiające w zakłopotanie – gdy pojawił się sponsoring na koszulkach, a producenci rywalizowali o uwagę.

W latach 1990s i 2000s Preston przyjęło bardziej nowoczesne szablony. Głęboko czerwone koszulki wyjazdowe z niektórych sezonów Championship okazały się popularne wśród kibiców. Retro koszulka Preston North End z końcówki lat 1990s, ery awansów, ma szczególny ładunek emocjonalny dla sympatyków pamiętających lata Moyesa i niedosyt z Cardiff.

Herb klubu ewoluował z czasem, od prostych wczesnych wzorów po bardziej ozdobny emblemat z barankiem i flagą, który zdobi współczesne koszulki – nawiązanie do dziedzictwa „PNE” i tożsamości Lancashire.