Retro koszulki Reading – Royals przez dekady

Reading FC został założony w 1871 roku podczas publicznego zebrania w Bridge Street Rooms, co czyni klub starszym niż sama Football League. Pierwsze dekady upłynęły na rywalizacji w regionalnym futbolu i dopiero w okresie powojennym Reading zaczęło konsekwentnie budować swoją tożsamość na niższych szczeblach Football League. Przez znaczną część połowy XX wieku Reading było solidnym klubem Third lub Fourth Division, ale po drodze zgromadziło lojalną lokalną publiczność i wydało kilka naprawdę pamiętnych postaci.

Lata 1970s przyniosły Reading jego najsłynniejszą postać kultową: Robin Fridaya. Efektowny, skrajnie utalentowany skrzydłowy o chaotycznym życiu osobistym, Friday rozświetlał Elm Park występami, po których kibice i rywale z niedowierzaniem kręcili głowami. Jego dwa sezony w klubie (1974-1976) pozostają w Berkshire materiałem na legendę, a on sam regularnie pojawia się w plebiscytach na największych piłkarzy, którzy nigdy nie zagrali w najwyższej klasie rozgrywkowej. Friday odszedł do Cardiff, a ostatecznie futbol go pochłonął, lecz jego pamięć w Reading jest nieśmiertelna.

Lata 1970s i 1980s przyniosły skromne kampanie awansowe oraz okazjonalne dobre występy w pucharach, ale bez trwałego ataku na wyższe ligi. Reading pozostawało solidnym klubem z niższych poziomów, dopóki prezes John Madejski nie odmienił ambicji klubu w latach 1990s. Otwarcie Madejski Stadium w 1998 roku zapowiadało nową erę profesjonalizmu i aspiracji. Alan Pardew poprowadził zespół do finału play-off First Division w 2001 roku, przegranego z Wigan Athletic.

Potem przyszedł Steve Coppell. Mianowany w 2003 roku, Coppell metodycznie i sprytnie przebudował kadrę, a w sezonie 2005-06 Reading rozegrało jeden z najlepszych sezonów Championship w historii. Zdobyli tytuł z ówczesnym rekordem 106 punktów, przegrywając tylko dwa razy przez cały sezon. Zawodnicy tacy jak Nicky Shorey, Steve Sidwell, Kevin Doyle i Shane Long stworzyli spójną drużynę o niezwykłej jakości. Ich debiut w Premier League w sezonie 2006-07 zakończył się ósmym miejscem – oszałamiającym osiągnięciem. Drugi pobyt w Premier League nastąpił w sezonie 2012-13 pod wodzą Brian McDermotta.

Od tamtej pory Reading ciężko walczyło o powrót do elity, mierząc się z problemami finansowymi i zawirowaniami właścicielskimi. Porażka w finale play-off Championship w 2011 roku ze Swansea City pozostaje bolesnym wspomnieniem. Mimo wszystkich wzlotów i upadków Royals zachowują swoją tożsamość, a ich kibice pozostają zaciekle dumni.

Lista zasłużonych postaci Reading rozciąga się przez dekady, a zawodnicy, którzy definiowali klub, tworzą fascynujący przekrój angielskiego futbolu.

Robin Friday pozostaje niekwestionowaną ikoną. Jego gole, sztuczki, zatargi z obrońcami rywali – był jednoosobowym zestawem najciekawszych akcji w czasach, gdy nagrań było niewiele, co tylko wzmacnia mitologię. Jego najsłynniejszy gol, przewrotka o niezwykłej zuchwałości, był celebrowany w dokumentach i książkach. Historia Fridaya ma w sobie tragiczny odcień, ale jego miejsce w folklorze Reading jest wieczne.

W nowoczesnej erze nikt nie symbolizuje złotych czasów Coppella lepiej niż Kevin Doyle i Shane Long. Irlandzki duet napastników był idealnie zbalansowany, a ich gole wprowadziły Reading do Premier League. Szczególnie Doyle stał się ulubieńcem kibiców nie tylko dzięki skuteczności, ale też dzięki nieustępliwej pracowitości.

Nicky Shorey był być może najlepszym lewym obrońcą, jakiego klub wydał, zdobywając uznanie reprezentacji Anglii podczas pobytu w Reading. Steve Sidwell był silnikiem drużyny z sezonu 2005-06, dynamem środka pola, które ostatecznie zapracowało na transfer do Chelsea.

Bramkarz Steve Death – cóż za nazwisko dla piłkarza – był solidnym zawodnikiem przez lata 1970s i 1980s, ustanawiając w 1979 roku rekord Football League pod względem kolejnych czystych kont, który utrzymywał się przez lata. Adam Le Fondre, pieszczotliwie znany jako ALF, został kultowym bohaterem na początku lat 2010s dzięki niezwykłemu wpływowi jako rezerwowy, strzelając gola za golem po wejściu z ławki. Uosabiał zadziornego, pełnego pasji ducha, który kibice Reading uwielbiają.

Wśród menedżerów Steve Coppell góruje nad wszystkimi, ale Mark McGhee również zasługuje na uznanie za swoją pracę przy awansach w latach 1990s.

Kultowe niebiesko-białe koszulki Reading w poziome pasy należą do najbardziej rozpoznawalnych w niższych rejonach angielskiej piłki, a retro koszulka Reading z dowolnej epoki jest natychmiast rozpoznawalna. Pasy były stałym elementem na dobre i złe, choć dokładny odcień królewskiego błękitu oraz szerokość pasów zmieniały się wraz z modą kolejnych dekad.

Koszulki z lat 1970s i wczesnych 1980s były klasyczne w swojej prostocie – szerokie pasy, minimalny branding, taki rodzaj koszulki, który wygląda ponadczasowo zawieszony na ścianie. Pod koniec lat 1980s i na początku 1990s producenci zaczęli eksperymentować z cieniowanymi wzorami i asymetrycznymi projektami, tworząc kilka cudownie krzykliwych modeli, które kolekcjonerzy dziś cenią za urok epoki.

W połowie i pod koniec lat 1990s pojawiły się koszulki ery Madejskiego, bardziej eleganckie i profesjonalne w prezentacji, odzwierciedlające rosnące ambicje klubu. Koszulki z początku lat 2000s od różnych producentów prowadziły ku ikonicznym sezonom zakończonym zwycięstwem w Championship.

Strój mistrzów Championship z sezonu 2005-06 jest najbardziej poszukiwany zarówno przez kibiców, jak i kolekcjonerów. Czysty, pewny siebie i noszony podczas rekordowej kampanii, symbolizuje Reading u samego szczytu. Koszulki z ery Premier League 2006-08 mają ogromną wartość sentymentalną dla kibiców, którzy przeżyli tamte niezwykłe sezony. Przy 85 opcjach dostępnych w naszym sklepie istnieje retro koszulka Reading pasująca do każdej epoki i każdego kolekcjonera.