Retro Middlesbrough Koszulka – Legendy Brzegu Tees

Historia Middlesbrough FC sięga 1876 roku, kiedy klub założono jako sekcję przy miejscowym stowarzyszeniu krykietowym. Przez pierwsze dekady Boro rozwijało się powoli, zdobywając jednak Puchar Anglii amatorów w 1895 roku i szybko wchodząc do zawodowego futbolu. W 1899 roku klub dołączył do Football League, rozpoczynając przygodę z profesjonalną rywalizacją.

Pierwsza połowa XX wieku przyniosła Boro szereg sukcesów w niższych ligach, lecz prawdziwy przełom nastąpił w erze powojennej, gdy klub stopniowo budował swoją pozycję w najwyższej klasie rozgrywkowej. Lata 70. to era Jacka Charltona jako menedżera – legendarny obrońca Leeds United i reprezentacji Anglii z 1966 roku poprowadził Boro do awansu i kilku solidnych sezonów w pierwszej lidze.

Największa epoka w historii klubu przypada na lata 90. Nowy stadion – Riverside Stadium – otwarty w 1995 roku stał się symbolem ambicji właściciela Steve'a Gibsona. Następnie nastąpiło coś niewyobrażalnego dla kibiców z Teesside: Boro sprowadziło Brazylijczyka Juninho Paulistę oraz Włocha Fabrizio Ravanellego – zaledwie kilka miesięcy po tym, jak ten ostatni strzelił hat-tricka w finale Ligi Mistrzów dla Juventusu. Sezon 1996/97 był jednak tragiczny: klub rozegrał dwa finały pucharowe (FA Cup i Carabao Cup), dotarł też do finału Pucharu Ligi, ale jednocześnie spadł z Premier League przez odjęcie trzech punktów za niedostawienie drużyny na mecz.

Po szybkim powrocie do Premier League Boro kontynuowało politykę wielkich transferów – Gareth Southgate, Christian Karembeu czy Szymański – i w sezonie 2003/04 zdobyło pierwszy w historii poważny tytuł: Puchar Ligi Angielskiej, pokonując Bolton Wanderers 2:1 na Millennium Stadium w Cardiff. Rok później przyszedł europejski sen: Boro dotarło do finału Pucharu UEFA 2006 w Eindhoven, po drodze eliminując m.in. Bazyleję i Steauę Bukareszt. W finale przegrało z Sewillą 4:0, ale sam awans do finału europejskiego był historycznym osiągnięciem.

Kolejne lata przyniosły dwa bolesne spadki z Premier League (2009 i 2017), lecz kibice Boro wiedzą, że ich klub zawsze potrafi wrócić. Rywalizacja z Sunderlandem i Newcastle United nadaje tej historii dodatkowego smaku – derby północno-wschodniej Anglii to zawsze elektryzujące widowisko.

Przez ponad sto lat przez Riverside Stadium i stary Ayresome Park przewinęła się niezliczona liczba wybitnych piłkarzy, którzy na zawsze zapisali się w historii Boro.

Juninho Paulista to bez wątpienia największa legenda klubu. Brazylijski rozgrywający trafił na Teesside trzykrotnie – w 1995, 1999 i 2002 roku – i za każdym razem rozkochiwał kibiców swoją techniczną maestrią i zaangażowaniem. Jego zdjęcia zdobią ściany pubów w całym Middlesbrough, a imię wymawiane jest z niemal religijnym szacunkiem.

Fabrizio Ravanelli był innym rodzajem legendy – kontrowersyjnym, wymagającym, ale niezaprzeczalnie utalentowanym napastnikiem. Jego hat-trick w finale Ligi Mistrzów z Juventusem sprawił, że całą Europę zaskoczył transfer do małego północnoangielskiego klubu. Biała fryzura i bramki strzelane z zawodową precyzją na długo zapadły w pamięć kibiców.

Gareth Southgate – dziś selekcjoner reprezentacji Anglii – spędził na Riverside wiele lat jako solidny obrońca i kapitan, kształtując charakter drużyny podczas sukcesów pucharowych. Bernie Slaven, prolific napastnik lat 80. i 90., to kolejny idol kibiców, który strzelił ponad 100 bramek dla klubu.

Wśród trenerów szczególne miejsce zajmuje Steve McClaren, który poprowadził Boro do tytułu w Pucharze Ligi i finału Pucharu UEFA. Bryan Robson z kolei, legendarny pomocnik Manchesteru United, jako menedżer przyciągnął największe gwiazdy i zapoczątkował najambicniejszy okres w historii klubu. Jack Charlton w latach 70. dał Boro twardość i organizację, które były fundamentem późniejszych sukcesów.

Czerwono-białe barwy Middlesbrough to jeden z najbardziej rozpoznawalnych zestawów w angielskiej piłce nożnej – poziome pasy od ponad stu lat definiują wizerunek Boro.

Lata 70. i 80. to era klasycznych, prostych wzorów z szerokim czerwonym pasem na białym tle. Koszulki z tamtego okresu charakteryzują się charakterystycznym kolnierzykiem V-neck lub rundhalsung i niemal całkowitym brakiem ozdób – czysta, robotnicza estetyka.

Przełom nastąpił w latach 90., gdy marka Errea przejęła produkcję strojów. Koszulki z sezonu 1996/97 – z Juninho i Ravanellim w składzie – to dziś najbardziej poszukiwane eksponaty kolekcjonerskie. Sponsor Cellnet i charakterystyczny krój stały się ikonami epoki. Retro Middlesbrough koszulka z tego okresu osiąga wysokie ceny na aukcjach.

W 2000. roku pojawiły się bardziej nowoczesne wzory z logo Errea i sponsorem Dial-a-Phone, a następnie BT Broadband. Koszulka finałowa z Pucharu Ligi 2004 – z białymi akcentami i eleganckim krańcem – to kolejna perełka dla kolekcjonerów.

Koszulki wyjazdowe klubu bywały równie ciekawe: granatowe, czarne lub żółte kombinacje, czasem z niezwykłymi wzorami charakterystycznymi dla mody lat 90. Każda Middlesbrough retro koszulka z tamtego okresu to sentymentalna podróż przez historię angielskiej mody piłkarskiej.