Retro Koszulki AS Cittadella – Historia Granaty

Założona w 1973 roku AS Cittadella rozpoczęła swoje życie w niższych amatorskich szczeblach włoskiej piłki nożnej, jako skromny prowincjonalny zespół reprezentujący spokojne miasteczko w Veneto, lepiej znane z doskonale zachowanych średniowiecznych murów obronnych niż ze sportowych osiągnięć. Przez pierwsze dwie dekady Cittadella krążyła pomiędzy ligami regionalnymi, ale lata 90. przyniosły transformację. Pod stałym przywództwem prezesa Andrei Gabrielliego klub piął się metodycznie przez Serie C2 i Serie C1, aż w 2000 roku osiągnęli rzecz nie do pomyślenia: awans do Serie B. Dla miasta liczącego mniej niż 20 000 mieszkańców dzielenie ligi z uśpionymi gigantami takimi jak Genoa, Bari i Palermo było bajką. Choć w 2002 roku spadli z ligi, w 2008 roku powrócili z hukiem do Serie B i przez większość kolejnych lat byli stałym bywalcem włoskiej drugiej ligi – godnym podziwu wyczynem konsekwencji. Definiująca era nastała pod wodzą trenerów takich jak Claudio Foscarini, a później Roberto Venturato, których atrakcyjny, techniczny futbol zmienił Cittadellę w wiecznych nadzwyczajnych Serie B. Wielokrotnie docierali do play-offów awansowych, najboleśniej w sezonie 2018-19, gdy dotarli do finału play-offów przeciwko Hellas Verona, ocierając się boleśnie o Serie A. Choć brakuje im prawdziwego regionalnego rywala równego formatu, derby z innymi drużynami Veneto, Padovą i Vicenzą, zawsze iskrzą prowincjonalną dumą. Po spadku w sezonie 2024-25, który zesłał ich z powrotem do Serie C Grupy A, historia Cittadelli wkracza w nowy rozdział – ale legenda lat zabijania gigantów przez granatę pozostaje nietykalna.

Jak na klub wielkości Cittadelli, lista zawodników, którzy przewinęli się przez klub i awansowali na większe sceny, jest naprawdę imponująca. Sieć skautów granaty stała się legendarna w kręgach włoskiej piłki, identyfikując surowe talenty i polerując je na sprzedaż. Daniele Padelli, przyszły bramkarz Torino i Interu, zrobił sobie nazwisko między słupkami Cittadelli. Davide Iori stał się ikoną klubu, środkowym metronomem, którego imię wciąż rozbrzmiewa na Tombolato. Napastnik Riccardo Meggiorini strzelał kluczowe gole przed odejściem do Genoi i Chievo, podczas gdy Luca Pasciuti i Andrea Bovo oferowali ten rodzaj solidnej defensywnej zaciętości, która definiowała drużyny ery Foscariniego. Niedawno klub dał platformę talentom takim jak Christian Kouamé, który później grał w Serie A i w reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej, oraz Davide Diaw, którego gole napędziły magiczny play-offowy sezon 2018-19. Jeśli chodzi o trenerów, na specjalną wzmiankę zasługuje Roberto Venturato – jego atakujące 4-3-1-2 stało się znakiem rozpoznawczym Cittadelli, a jego dziewięcioletnia kadencja (2015-2024) jest jedną z najdłuższych stabilnych kadencji trenerskich w jakimkolwiek europejskim futbolu. Claudio Foscarini, który zaplanował wczesne kampanie w Serie B, również należy do panteonu granaty. Te postacie, pracując z mizernymi budżetami, przekształciły Cittadellę z anonimowych prowincjuszy w jeden z najbardziej podziwianych klubów rozwojowych w calcio.

Koszulka Cittadelli pozostała wierna swojej granatowej tożsamości od momentu założenia klubu – głębokiej, ciepłej kasztanowej czerwieni, która przywodzi na myśl cegłę średniowiecznych murów miasta. Wczesne koszulki z lat 80. i 90. były uroczo proste, często produkowane przez małych włoskich producentów takich jak Erreà i NR, z prostym białym wykończeniem, skromnymi herbami oraz lokalnymi sponsorami z przemysłowego serca Veneto. Lata 2000-ne przyniosły czystsze projekty szablonowe, gdy klub awansował do Serie B, podczas gdy lata 2010-te przyniosły ostrzejsze, nowoczesne sylwetki od marek takich jak Givova, a później EYE Sport, często zawierające charakterystyczne blankowane mury Cittadelli subtelnie wplecione w projekt – piękny element tożsamości miejskiej. Sponsorzy rotowali pomiędzy lokalnymi firmami przemysłowymi, z nazwami takimi jak Diadora i Riello pojawiającymi się w różnych sezonach. Kolekcjonerzy szczególnie poszukują koszulek z kampanii play-offowej 2018-19, sezonu awansu do Serie B w 2008 roku oraz wszelkich noszonych w meczach koszulek z ery Padelliego lub Meggioriniego. Retro koszulka AS Cittadella pozostaje cudownie powściągliwym elementem kolekcjonerskim – nie krzykliwym, nie sławnym, ale głęboko autentycznym.